Danilo Bata Stojković

Od Bubašintera preko Grlom u jagode, Varljivog leta ’68. i Čuvara plaže u letnjem periodu, strpljivo je gradio tragikomičan arhitip dominantnog oca u nekoć domaćem filmu. Likovi koje je tumačio listom su patili od hipertenzije, opsesivnog zanosa ili histerije.

Gledajući ga na ekranu, sticao se utisak da ih upravo on čini takvima, svojim tumačenjem nadmašujući mogućnosti scenarističkog predloška. Pojedine suradnje, naravno, bile su bolje od drugih, a među njima svakako kao najupečatljivija ostaje ona sa scenaristom Dušanom Kovačevićem.

Nasmijavao nas je do suza u filmovima Ko to tamo peva i Maratonci trče počasni krug ali uloge u predstavi Profesionalac i filmu Balkanski špijun (koji ostaje kruna njegovog dugog rada u filmu i u kazalištu) nadilaze granice onog što bi se zvalo jednostavno glumom, ma koliko nadprosječnom. To “življenje drugog” bila je njegova jedinstvena sposobnost i njegova magija, ujedno. Sigurno jedan od najvećih ex jugoslovenskih glumaca.

Komentari (0)